• Le Cercle, le Rayon et le Centre

    Au-delà de toute mesure se tient l’Infini primordial. Le Ginnungagap constitue, dans la cosmologie wotaniste, l’espace ouvert où la manifestation devient possible : le Cercle au sein duquel agit le Rayon de la vache Auðumbla. Celle-ci n’est donc pas l’Infini lui-même, mais sa puissance rayonnante et opérative, dirigée vers le Centre figuré par Búri. Cette…

  • Skáldskaparmál, 74

    74. Heiti lofts ok veðra. Hver eru heiti lofts ok veðranna? Loft heitir ginnungagap ok meðalheimr, foglheimr, veðrheimr. Veðr heitir hregg, byrr, glygg, hret, gjósta, vindr. Svá segir í Alsvinnsmálum: 266.Vindr heitir með mönnum,en vönsuðr með goðum,kalla gneggjuð ginnregin,æpi jötnar,en alfar gnýfara,heitir í helju hlömmuðr. Veðr heitir ok gustr. 74. Les heiti de l’éther (loft)…

  • Yggdrasil – L’Axe du Monde

    Yggdrasil est l’arbre cosmique, le gigantesque frêne toujours vert qui représente l’axe du monde, autour duquel sont disposés les neuf royaumes. Dans la strophe 31 du Grímnismál, Wotan décrit les trois racines du frêne Yggdrasil, qui s’étendent dans trois directions distinctes. Il précise que sous la première racine se trouve Hel, sous la deuxième vivent…

  • Gylfaginning, 15

    15. Frá askinum, Urðarbrunni ok nornum. Þá mælti Gangleri: « Hvar er höfuðstaðrinn eða helgistaðrinn goðanna? »   Hárr svarar: « Þat er at aski Yggdrasils. Þar skulu goðin eiga dóma sína hvern dag. »   Þá mælti Gangleri: « Hvat er at segja frá þeim stað? »   Þá segir Jafnhárr: « Askrinn er allra trjá mestr ok beztr. Limar hans dreifast um heim…

  • Gylfaginning, 8

    8. Borssynir skópu jörð ok himinn. Þá segir Gangleri: « Hvat höfðust þá at Bors synir, ef þú trúir at þeir sé goð? »Hárr segir: « Eigi er þar lítit af at segja. Þeir tóku Ymi ok fluttu í mitt Ginnungagap ok gerðu af honum jörðina, af blóði hans sæinn ok vötnin. Jörðin var ger af holdinu, en…

  • Gylfaginning, 5

    5. Upphaf Ymis ok hrímþursa. Gangleri mælti: « Hversu skipaðist, áðr en ættirnar yrði eða aukaðist mannfólkit? »   Þá mælti Hárr: « Ár þær, er kallaðar eru Élivágar, þá er þær váru svá langt komnar frá uppsprettum, at eitrkvika sú, er þar fylgði, harðnaði svá sem sindr þat, er renn ór eldinum, þá varð þat íss. Ok þá…